เรื่องเล่าว่า....
มีคน 2 คนเป็นเพื่อนซี้กัน..
ต่างร่วมเดินทางไปใน ทะเลทรายด้วยกันระหว่างทางเกิดโต้เถียงขัดแย้งไม่เข้าใจกันเพื่อนคนหนึ่งพลั้งลงมือตบหน้าอีกฝ่ายคนถูกทำร้ายเจ็บปวดแต่ไม่เอ่ยวาจากลับเขียนลงบนผืนทรายว่า
'วันนี้ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า'
พวกเขายังคงเดินทางต่อ...
กระทั่งถึงแหล่งน้ำพวกเขาตัดสินใจอาบน้ำชำระกายพลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำเพื่อนอีกคนไม่รั้งรอเข้าช่วยชีวิตคนรอดตายยังคงไม่เอ่ยวาจากลับสลักลงไปบนหินใหญ่
' วันนี้เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้'
อีกคนไม่เข้าใจถามว่า' เมื่อถูกฉันตบหน้าเธอเขียนลงทรายแล้วทำไมเมื่อครู่ต้องสลักบนหิน 'อีกคนยิ้มพรายกล่าวตอบ
' เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้ายเราควรเขียนมันไว้บนทรายซึ่งสายลมแห่งการให้อภัยจะทำหน้าที่พัดผ่านลบล้างไม่เหลือแต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย บังเกิดเราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจซึ่งจะไม่มีสายลมแรงเพียงใดลบล้างทำลาย
'ขอบคุณที่อ่าน..ใครมีเพื่อนก็ส่งให้เพื่อนนะ'
No comments:
Post a Comment